Aşk...
31/10/2009 ·
Aşk…?
Aşk-Öfke-boşluk…
Öfken dinsin ki yazılanı anlayabil yoksa her söylediğim başkalaşır ve en olmadık şeye dönüşür.
Bir boşluk oluştu gözlerimde, ne söylense inanacaktım… İnandım.
Kelimeleri, uğultuları, karanlığı, suyu, rüzgârı, sarhoşluğu, bir ömre yetecek yalanları bile. Yani her şeyi dinledim ve herkesi.
Aslında aşkı, inancı dinlemek istedim, ama her yer görüntü ve görüntünün ötesindeki başka görüntüler, bir çeşit yalan yani. Bu çağda, bu kadar görüntü odaklıyken her şey güvenmek, yakınlaşmak ve aşık olmak…
Ama bu görüntüler bana şunu öğretti; öyle gerçekler var ki her şeyi anlatırken bile sır kalmalı…
İçi kartlaşmış insanlar tanıdım, yalancı, her kötülüğü yapabilecek, varla-yok arası insanlar. Bilmek istemediği şeyleri bilince insan, ruhu inciniyor, öyle güvensiz öyle yalnız hissediyor ki kendini, bilmek, görmek, duymak istemiyor artık ruhum. Ve bir şeyin başlangıcı başka bir şeyin sonu “basitliğinde”. Başlangıç ve son… Yalan… Yalnızlık ve papatyalar…Aşk…
Aşk…?
İstanbul’a veda edemeden bir parçamı bırakmaktı.
Varlığının bir parçası olarak kabullenmekti gözlerini.
Her göz görmez, her kulak duymaz, her ten dokunamaz aşka. Görmek, duymak, dokunmaktır aşk…
Aşk…?
Aşk aslında onun mutlu olmasını istemektir.
Aşk, hakkında çok şey bilme(me)k, konuşma(ma)k, yazma(ma)k tır, ama asıl olan onu bulmak, yaşamaktır(zor olsa da).
Hangi sınır aşka dayanabilmiş ki denir ve hangi ayrıntı fark edilebilir ki âşık olunca. Ve aşk aslında fark etmektir.
Aşk…?
İnsanı değiştirir tüm hallerinden, çünkü aşktır insanı cesur kılan.
Her rengi onunla görmek, her tadı onunla bulmak, her güzelliği onunla yaşama isteğidir aşk.
Ve ne kadar yalan söyler inkâr eder sekte, onun hakkında ileri geri konuşursak ta, en derinlerde bir yerimiz de muhtacızdır aşka.
Aşk…?
Aşk; inancı, acıyı, gülmeyi,ihaneti, güveni, hüznü bilmektir. Yalanı da bilmektir aşk çünkü her şeye sahip olmak ister… aşk… İnsanın kendisine rağmen oluşan şey…aşk… hem en doğru hem en yanlış. Zor, çelişkili. Ve aşkın olduğu yerde er ya da geç ayrılık vardır…
Aşk…?
Aşk kendini gizlese de biz ona gitmeyi deneyelim, belki o zaman kabuğumuzu kırıp ışığı-güzeli gören gözlerimiz olur, dil hükmünü yitirirmiş çünkü. Ne olursa olsun, bütün kapılar kapansa bile, her şey bize yüz çevirse zor her an yanı başımızda olsa bile umudumuzu kaybetmeyelim, çünkü açılacaktır her dem ruhumuza yeni bir kapı. Ve çünkü aşk insanın kendi içine yolculuğudur aslında. Ve aşk değiştirir, her şeyi… Bildiğimiz her şeyi, duyduğumuz, tattığımız her şeyi…
Hayatımızda her zaman aşk olması dileği ile…
Kalıcı Bağlantı Yorum (16) Yorum yaz!Arkadasina Gönder!
16 yorum yazilmistir
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 03:12:33Konu: KAPANIŞ KONUŞMASI
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 03:11:10Kasabanın ölümlerden aşk begendigi zaman...yetim cocuklugum denizleri karnına çekip sorardı;dogmayacakmısın?bir şehir arardım diyelim İZMİR...aksak yürürdüm sokaklarında,yüzümden bir halkın solgun meramı okunurdu...ah hayat bizim hayatımız hangi devrana kaldı.gölgeme bile silah çektigim zaman,kurak gençligim ellerini çenesine dayayıp sorardı sevinmeyecekmisin?bir şehir arardım diyelim DİYARBAKIR...sabi kalırdım,arada sicilimden bir haraminin son tufanı okunurdu.ah geçti devran kendini vurmadan dara.adımlarıma rahmet okumadıgım zaman ürkek sonralarım,bavuluna son parçayı koyup giderdi konuşmayacakmısın?bir şehir arardım diyelim;ANKARA...ıslak bulurdum ugultumu.tren garından çıkarken son bavuluma yetişirdim.ah benim eski sesime zarar aşıktın sen...sevişmelerimizi helal et...
KEMAL VAROL
Konu: MÜNEVVER DEN MEKTUP
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 02:21:49Senin yaramaz oglan büyüdü.A 'yı ata B'yi kesere benzetiyor...havalar sogudu,haftada otuz liralık odun lazım,akıllıdır münevver ne yapıp eder kendini idare eder deme,bana mektup yaz...dün gece bir rüya gördüm...bir kurşun saplandı alnıma bütün kanım aktı,fakat ölmedim.radyoyu dinledim...iren juryo cüren ölmüş birde o bizim mahallede sinsi cenabet bir herif vardı;oda ölmüş...hayatta yalnızca kedi ve köpegi severdi oda,kendinin olunca severdi.akıllıdır münevver ne yapıp eder kendini idare eder deme bana mektup yaz. Nazım hikmet RAN
Konu: BİR NEHİR Kİ ÖMRÜM
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 02:15:17Sonra farkettim ki;
Su akıyor, rüzgar esiyor, yağmur yağıyor...
Her şey yine ve aynı şekilde oluyor...
Öyle bir yere geldim ki;
Sıcak ve soğuk, aşk ve nefret, savaş ve barış...
Üşümek ve sonra ısınmak gibi...
Gitsem ayrılık olur, kalsam çöl..
Gidersem bende hasret olur ve belki beni sevenler de özler;
Ama anladım ki; özlemden hiç kimse ölmüyor.
Ama ben ölüyorum...
Nefes alıyorum, önemsiyorum ve gitmek istiyorum.
Anladım ki; hasret yeni bir aşka kadar sürüyor.
Sevdiklerim ve beni sevenler, bağışlayın...
Su akıyor ve ben gidiyorum…
TUNCAY AKDOGAN
Konu: BEN
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 02:14:37
Ben: Karlı dağların deli rüzgârı..
Ben: Tozlu yolların demirbaşıyım.
Ben: suyu kurumuş sevgi pınarı...
Ben: Toprak bekçisi, mezar taşıyım.
Ben: Hep yıllar yılı kanayan çıban...
Ben: Fikir sürüsün yitiren çoban.
Ben: Hayâl peşinde çarıksız taban...
Ben: gurbet ağzında bulgur aşıyım.
Ben: çürük bir gemi aşk denizinde..
Ben: Yağmur damlası dostun izinde.
Ben: Yanıp kül oldum aşkın közünde...
Ben: Kara sevdanın dert yoldaşıyım.
Ben: Koyu düşmanım yersiz gülüşe
Ben: Düşüvermişim bitmez bir düşe
Ben: Bıldır ağlarım bu yıl ölmüşe...
Ben: Bensiz duygunun ilk savaşıyım.
Ben: Gönlü aklına uymayan deli..
Ben: Az düşünceden doymayan deli.
Ben: Beni ben diye saymayan deli...
Bırakın, ben benden uzaklaşayım.
ABDURRAHİM KARAKOÇ
Konu: ASIL ADALET
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 02:13:52insanlarda tek sıcak kanun
üzümden şarap yapmaları
kömürden ateş yapmaları
öpücüklerden insan yapmalarıdır
insanlarda tek zorlu kanun
savaşlarda yoksulluğa karşı
kendilerini ayakta tutmaları
ölüme karşı yaşamalarıdır
insanlarda tek güzel kanun
suyu ışık yapmaları
düşü gerçek yapmaları
düşmanı kardeş yapmalarıdır
hep var olan kanunlardır bunlar
bir çocuğun tâ yüreğinden başlar
yayılır, genişler, uzar gider
tâ akla kadar
PAUL ELUARD
Konu: ÖLMEK YASAK
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 02:09:30daha önce bıçaktan hiç su içmedim
hiç kısılmadı kerpetene bıyıklarım
gururlu bir gemiyim oldum bittim
sabah olur yelkenlerimi saklarım
özgürlük dediğim yerde demirledim
üstüme varma bulutları tutamam
böyle paldır küldür gideceklerdir
gelmezsen farketmez kimseyi aramam
asıl sevdiklerim en içimdekilerdir
onlarla yaşarım eğer yaşarsam
olur mu gecemi yeşile çalmak
yıldız çivilemek parmakuçlarıma
ölüm kadar çabuksa eğer yaşamak
hiç doğmamayı isterdim ama
bir kere doğmuşum ölmek yasak
ATTİLA İLHAN
Konu: MARTI TÜZLÜ
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 02:04:25Deniz kıyısında
bir martıyla konuşurken görüyormuş
dostlarım beni sürekli
bir kaptanım çünkü
kağıt gemilerden
emekli
Gülemedim ki hiç
hasta yatağının başucunda
haberi bu yüzden
yoktur annemin
sol yanağımdaki
gamzeden
Komodinin üstündeki
ilaçların sayısı arttıkça
kutularından yaptığım
gökdelenin uzamasına
sevinirdim
Ve bilmezdim
annemin yaşantısındaki
renkliliğin yalnızca
raflarda dizili
kavonozların içindeki
reçeller olduğunu.
Hiçbir bardakta
dudak payı bırakmadınız bana
bir kaşık sesini
bile çok gördünüz
şekersiz içerek
çaylarınızı
Sıralanmış saksılar vardı
limana bakan
penceremizin önünde
ve çiçekler arasında
ekmek kırıntıları serpen
martı yüzlü
bir anne
Terasta toplanan kadınlar
limandaki beyaz geminin
ışıkları yanınca
dedikodusunu yapmayı unuturlardı
tam o saatlerde sokaktan geçen
yazlık sinemadaki
biletçi kızın
Annesinin dizlerinin dibinden
hiç ayrılmayan
uslu bir çocuk gibidir
limandaki deniz
ama sokağa çıkıp
dalga olmak geçer
Güveniyordum
oysa ben sevgimize
vapur iskelesi
ya da tren istasyonundaki
saatin doğruluğu kadar
Beni senin gibi
bir de annem terketmişti
ki göbeğimde durur
onun yokluğundan
bana kalan
çukur
Kabuğunu koparmadan
ne bir elmayı soyabildim
ne de iyileştirebildim bir yaramı
ama karşıma çıkınca
kızmadım hiç elma kurduna
bendim çünkü bıçağı saplayan
onun yurduna
İki çocuk
rahatlıkla oturduğumuz
kapının eşiğine
kendi başıma zor sığıyorum bugün
büyüdükçe insan
yalnız mı kalıyor ne ?
Büyüklerle ben yapamıyorum
çocuklar da almıyor beni oyunlarına
devlet dairesinde
yangından kurtarılmayacak
sıkışmış bir çekmece gibiyim
açılamıyorum sana
Kardeşiyle sokaklarda hep
bir örnek giydirilen sen
nasıl sevmezsin eşitliği
yürürken düşen çoraplarını
aynı hizaya getirmek için
annen değil miydi önünde diz çöken
Yol kenarlarındaki
yağmur mazgallarını
kumbara sanıp
harçlığımı atardım
bu yüzden en çok
denizden alacaklıyım...
SUNAY AKIN
Konu: BİLARDO TOPLARI
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 02:01:45AYRILDIGIMIZ GÜNDÜ MUTFAKTAYDIK
BUZDOLABININ YANINDA KAPISI AÇIKTI
HERŞEY BAMBAŞKA GÖRÜNÜYORDU
YÜZÜNE VURAN O SOGUK IŞIKTA
BİLİYORMUSUN DEDİN,
SEN NEYE BENZİYORSUN BİLİYORMUSUN?
EPEYDİR ARADIGIN BİRŞEYİ
BULMUŞ OLMANIN HEM SEVİNÇ HEM KEDER VEREN GİZİ
BİRAN İÇİN BULANDIRMIŞTI
YÜZÜNDEKİ TEDİRGİNLİGİ KIRIKLIGI
SİS IŞIGA ÇIKMIŞTI
SONRA YAVAŞCA ÇEVİRİP BAŞINI YÜZÜME BAKTIN
KUYUYA BENZEYEN DERİN BİR KORKUYLA
NEYE DEDİM?YANYANAYKEN YAŞADIGIMIZ AYRILIGIN ADINI SORAR GİBİ NEYE?
BİLARDO TOPLARINA
NEDEN DEDİM?
YAZGINI HEP BAŞKALARININ ISTAKALARININ İNSAFINA BIRAKIYORSUNDA ONDAN
OAN BAŞLAMIŞTI BİLE
BİZİ BİRBİRİMİZDEN UZAKLAŞTIRMAYA
BENİ TERKETMEDEN ÖNCE
YAPTIGIN EN SON KONUŞMA BU OLDU
SONRA İKİ ARKADAŞIM GELDİ
BİRİNİN OMZUNDA AGLADIM
HANGİSİYDİ ŞİMDİ HATIRLAMIYORUM
SONRA BİRLİKTE BAŞKA BİR KENTE GİTTİK
ANLARSIN AYRILIGIN İLK GÜNLERİNDE
O EVE KATLANAMAZDIM
SONRA BEN BAŞKA AŞKLARA
SONRA BAŞKA EVLERİN DUVARLARINA
BAŞKA TAKVİMLER ASTIM
ŞİMDİ NE ZAMAN BİRİNDEN AYRILSAM
ISTAKALARIN SESİ PATLIYOR KULAKLARIMDA
ARDINDAN BİLARDO TOPLARI
DAGILIYOR DÖRT BİR YANA
SENİ HATIRLIYORUM
O SOGUK IŞIKTA
BİRDAHA BİRDAHA BİRDAHA
MURATHAN MUNGAN
Konu: TERKEDEN
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 01:44:28Kimdi kimdi kalan
Giden mi suçludur herzaman?
Ne zaman başlar ayrılıklar
Dostluklar biter ne zaman
Her geçen gün bir parça daha
Aldı götürdü bizden
Aynı kalmıyordu hiçbir şey
Değişiyordu herşey
kendiliğinden
Artık çözülmüştü ellerimiz
Artık bölünmüştü yüreğimiz
Birimiz söylemeliydi bunu
Ötekini incitmeden
Kimdi giden kimdi kalan
Aslında giden değil
Kalandır terkeden
Giden de
bu yüzden gitmiştir zaten
MURATHAN MUNGAN
Konu: ARTIK KALBİM YOK
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 01:22:34artık kalbim yok ağladığımda sana
düşündüğümde seni artık kalbim yok
seni anlatırken birilerine, atmıyor kalbim
atmıyor kalbim seni gördüğümde rüyalarımda
istediğin gibi yaptım; artık kalbim yok !
küçük bir velede verdim onu, oyuncak niyetine
fırlattım attım doyursun karnını diye bir sokak
köpeğine
suda sektirdim bir kiremit parçası gibi
ve bekledim batmasını
bekledim batmasını yanan bir gemi
nasıl ağlayarak denize dökülürse
istediğin gibi yaptım; artık kalbim yok!
artık kalbim yok baktığımda eski resimlere
özlediğimde seni
arta kalmış bir kalbim yok!
YOK!
KÜÇÜK İSKENDER
Konu: İKİNİN ŞİİRİ
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-11-01 01:15:41bugün iki kez yağdı yağmur
iki kez eskidim sanki
iki ömrü kol kola yaşadım
biri nergis bahçesi, diğeri mahşer yeri
hep iki şömine yandı yüreğimde
birinde ateşti diğerinde kül
ve iki kez aşık oldum
bundandır iki kez ölmüşlüğüm
sonra bir serüvende ikiye böldüm ömrümü
şimdi sömestrdeyim
ilk iki kitabımdan sonra sıtmaya tutuldu coşkum
daha depremlerdeyim
ve iki kere iki
kitabımda benim
ya çok eder
ya sıfır...
YILMAZ ODABAŞI
Konu: AŞKIN BİLANÇOSU
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-10-31 19:32:42gidersin; yağmurlarda kırık kalır mızrabım
gidersin; ardından dilsiz bir ihanet gider
gidersin; her şey gider
gidersin; kalbimde bir tabur ayaklanır
ilgilenmez ordular, hükümetler
gidersin; ne rezil bir an’dır bu
yazdıkça silinen sözcükler gibidir hayat
gidersin; bir hazin dramdır bu
/kanmadım aynalara sana kandığım kadar
içimde bir boşluk sana yandığım kadar…/
II
bugün hasretin kırlarında dolaştım
senin adınla
aşkın adıyla
savrulup aktım o ırmaklardan;
ırmakları çöllerle
çölleri denizlerle
denizleri düşlerle buluşturdum
sustum kaldım sonra böyle günleri savuşturdum...
/ne ses ne nefes ne de bu rüzgâr bağışlar seni
simsiyah gecelerde budanırken ah ömrüm
dönüp sırtını giderken kimler karşılar seni?/
III
sen olmayınca sesin de yoktu, gözlerin de
bu yüzden odama resmini yaptım
söküp kalbimi yanına astım
sensiz kalan yılları da ben buruşturdum
kalbim hasretinde asılı kaldı
yetim kalmış anıları ben tokuşturdum…
IV
daha bu solgun günlerde aşk,
yaşanır
sözde!
kalp,
yitik bedende;
yağmur değil, sanki efkâr yağıyor kente
yağıyor ömrüme
senin yerine…
/kanmadım aynalara sana kandığım kadar
içimde bir boşluk sana yandığım kadar…/
YILMAZ ODABAŞI
Konu: MUTLU OLMA ŞANSI
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-10-31 19:31:27Hayat bize mutlu olma şansı vermedi sevgili
biz kendimizden başka herkesin üzüntüsünü üzüntümüz, acısını
acımız yaptık çünkü.
Dünyanın öbür ucunda hiç tanımadığımız bir insanın gözyaşı bile
içimizi parçaladı.
Kedilere ağladık, kuşların yasını tuttuk...
Yüreğimizin zayıflığı kimi zaman hayat karşısında bizi zayıf yaptı.
Aslında ne güzel şeydir insanın insana yanması sevgili...
Ne güzeldir bilmediğin birinin derdine üzülebilmek ve çare aramak.
Ben bütün hayatımda hep üzüldüm, hep yandım.
Yaşamak ne güzeldir be sevgili...
Sevinerek, severek, sevilerek, düşünerek...
Ve o vazgeçilmez sancılarını duyarak hayatın...
YILMAZ GÜNEY
Konu: ESKİDEN BİLMEZDİM YALNIZLIĞI
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-10-31 19:29:14Eskiden bilmezdim yalnızlığı
Bir ağaç nasıl yalnız değilse ormanında
Bir çiçek kendi dalında
Eskiden bilmezdim yalnızlığı
Yalnızlığın içinde
Şimdi yalnız, yalnız mıyım
Kopuk muyum dalımdan
Uzağında mı kaldım ormanın
YILMAZ GÜNEY
Konu: CANIM
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-10-31 19:28:11Canım, sevdiğim, yüreğim
Bu duvarlar bizi ayırmaya yetmez bilesin
Bu kapılar, bu demir parmaklıklar hava inan
Bazen bir yumrukta yıkacak kadar güçlü
Bazen bir serçe kadar güçsüzsem bir nedeni vardır
hangi zorluğu yenmemiş insanoğlu
Hele taşıyorsa içinde bu insanca sevgiyi
YILMAZ GÜNEY
Konu: KÖPRÜ
Sevgili
yetmiyor 'sevgili' sözü
tek başına. Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben 'sevgili'
derken neler
düşünüyorum bilsen.
Sonsuz, bir güneş
bir yudum rakı
çiçeğe durmuş ince bir
bahar dalı
oğlumun sıcak yanağı
anamın acılı gözleri
babamın tütün kokan eli
evimizdeki kuş
yarının güzel günleri.
Anlatılması güç binlerce
duygu ve sen...
İşte sen
beni hayata bağlayan
en güzel köprüsün;
köprülerin en güzelisin.
Sevgilim... Güzelim...
İnsanı yaşatan
içimizdeki hayat böceğidir.
O ölürse
hayatımızın da tadı biter.
O sakın ölmesin
yaşat onu.
YILMAZ GÜNEY